Eerst is er niets. Dan is er een metalen onderstel op wielen, en vele weken later is er een hele grote, kleurrijke, muzikale wagen met een thema. Prachtige ontwerpen, creatieve uitvoeringen, bloemen, zaden, bladeren, piepschuim, houten constructies, en ‘je kunt het zo gek niet bedenken’ materialen. Er zitten kinderen op, er lopen mensen verkleed, er is muziek. Aan alles is gedacht en dat allemaal voor de jaarlijkse Rodermarkt-parade.

Al 60 jaar lang zijn er bouwgroepen en scholen maanden bezig met de praalwagen. Een bouwgroep is vaak hecht en daardoor elk jaar weer samenwerkt. Voor de scholen geldt dat een tijdelijke groep mensen, ouders van de leerlingen, deze kar trekken. Er liggen veel taken op de kar die moeten worden verdeeld. Ontwerpen maken, technische oplossingen, aanschaf materialen, schema’s ‘wie -wat -waar -wanneer’. Iemand die het regelt en besluiten neemt. Iemand die het geldbudget beheert. Iemand die de catering verzorgd. Dat alles moet worden gecommuniceerd. Allemaal na werktijd… pfffff, petje af!

Ga maar eens bij een bouwgroep kijken. Dan zie je dat er naast al dat harde werken ook heel veel gelachen wordt. Onverwachte talenten bloeien op en moeilijkheden worden overwonnen. Zonder samenwerking wordt het resultaat niet zo prijzenswaardig. En, er zijn prijzen te halen – publieksprijs, juryprijs, originaliteitsprijs maar eigenlijk verdient elke wagen een dikke prijs.